Pożegnanie

Jest to bardzo smutne dla nas wszystkich.Łączymy się w smutku z rodziną.W takich chwilach żadne słowa nie są odpowiednie.Żegnaj Hadrianie.Pozostaniesz w naszej pamięci... [*]

[*]

nazawsze w pamieci ... [*]
http://www.laventhar.org/forum.html?w(...)64#post3
http://img185.imageshack.us/img185/50(...)aox6.jpg

nie chce mi sie wierzyc, ta informacja jest autentyczna?

Cześć jego pamięci

Ta informacja dotarła do mnie dzisiaj o 14:00.... Świat się stał

uboższy i smutniejszy.
Odszedł człowiek, który był symbolem, nietuzinkowy.
Chyba każdy się zgodzi, że Hadrian był urodzonym przywódcą.
I ta jego siła woli, chęć walki...
Zawsze uważałem, że najlepiej oddać houd człowiekowi, wspominając jego

życie, czyny. Tak najlepiej utrwali się on w naszej pamięci i będzie

wiecznie żywy.
A więc wspominajmy Piotrka.

Ja go poznałem na macerlialiusie. Pierwszy mój kontakt na gg z osobą

spotkaną na Laventharze. Do dzisiaj wspominam te narady i planowanie

jak opanować świat. Wtedy pierwszy raz choroba pokrzyżowała Piotrkowi

plany. Później zostałem przez niego wciągnięty do Orsusa. Jaki tam

stworzył sojusz do dzisiaj krążą legendy.
W Palusterze graliśmy razem, a potem go zastępowałem do końca. Paluster

to jego wielki sukces, to on na prawdę kierował sojuszem. Na DQ byłem

jego zastępcą do końca i uważam, że powtórzył by sukces z Palustera.

Nosiłem się od kilkunastu dni z myślą założenia wątku "karczma" w

'innych' gdzie każdy mógł by sobie trochę pogadać. W pierwszej notce

miałem napisać między innymi:
(...) Jest to miejsce gdzie dowiesz się jak wielki topór ma Hadrian i

gdzie go trzyma (...)
Już tego nie napiszę.

Napiszę tylko tyle:
Gdyby nie Hadrian w Laventhara nie grałbym dłużej niż 2 dni. On mi wszystko wytłumaczył i zachęcał do gry. Potem razem gralismy na pierwszej testówce Adaugeo. Na Orsusie należałem do SBM.

Nie mogę sie z tym pogodzić...
Ostatnio płakałem gdy zmarła moja matka. I dzisiaj znowu...

Byłem Pierwszym, który nawiązał współpracę z Hadrianem na Macelariusie, a po tem wciągnąłem do niej Fresca.
To był mój pierwszy świat, pierwszym był też dla Hadriana.
To były niezapomniane chwile, niestety już więcej ich nie będzie.
Odszedł jeden z filarów Laventhara, ale odszedł niepokonany.
Do końca żył tak jak lubił, i mimo iż śmierć go nam zabrała, to moim zdaniem Hadrian jest zwycięscą w walce z chorobą.
Ponieważ nie pozwolił, aby ona kierowała jego życiem.
Cześć jego pamięci.
Spoczywaj w pokoju Piotrze.

Niewiele można powiedziec.
Na pewno nie zapomnimy.

[*]

[*]

Nie spotkałem w lav groźniejszego i godniejszego przeciwnika. Jako że ze wszystkich nas Piotr prowadził najcięższą walkę - bo także z chorobą- bez cienia wątpliwości uważam iż odszedł Najlepszy Władca Laventhar.

Jestem zdruzgotany....Nie wiedziałem że choroba była aż tak poważna....

jestem naprawdę wstrząśnięty mimo, że nie znałem Hadriana dobrze.
i nic mądrzejszego nie dam rady napisać.

Hadriana oprócz wielce pouczających kłótni na forum spotkałem tylko raz podczas jednego z zastępstw. Miał niesamowitą zdolność planowania i obracania w głowie całej sytuacji strategicznej. Pamiętał o wszystkim.
Wśród nas...

"...Pogrzeb mieć będziesz żołnierski chociaż nie byłeś żołnierzem
jest to jedyny rytuał na jakim trochę się znam
Nie będzie gromnic i śpiewu będą lonty i huk
kir wleczony po bruku hełmy podkute buty konie artyleryjskie
werbel werbel wiem nic pięknego..."

Żegnaj Hadrianie...

[*]

Jestem początkujący w lava, ale czytając posty Hadriana można wywnioskować, że był człowiekiem nietuzinkowym, ciekawym i wiele wnoszącym. Smutna ta informacja.

Smutna to wieść!... Szacunek i honor!

kilka dni temu dowiedziałem sie że Piotrek znów jest w szpitalu i coś mnie tknęło ale szybko wypędziłem ta smutną myśl z głowy. Jednak tym razem me przeczucie okazało się prawdziwe.

Poznałem Piotrka na początku Plustara i mogę powiedzieć jak kilku moich przedmówców był moim nauczycielem i dzięki niemu wiele tajników tej gry nie jest mi już obce.

Nigdy się go nie spytałem na co choruje ale z tych szczątkowych informacji co są na forum i tych wizyt w szpitalu wiedziałem że to ciężka choroba, ale miałem nadzieje że wyjdzie z tego.
On chyba też w to wierzył bo nigdy nie czułem w naszych rozmowach by mu to ciążyło, zawsze raczej było wesoło i z żartem.

Nie wiedziałem że można kogoś darzyć taką sympatią nawet nigdy się z nim nie widząc. W śród całego naszego grona był mi najbliższą osobą i będzie mi go brakować.

[*]

Smutna wiadomość.
Może w dzien pogrzebu ogłosić zawieszenie broni w lav.