Kronika: 8 III 1009: Wielka Wojna Ojczyźnia

Przygotowane pod panowaniem władcy: Henryk V Brzuchaty.

niedziela, 8. marca Anno Domini 1009

Księstwo: Jaworsko - Świdnickie

9 miesięcy minęło od kiedy to Czeski władca Oldrzych wespół ze swych ślamazarnym pomorskim sojusznikiem wojnę z domem Jaworskim wywołali. Wojna była krwawa i w wiele niespodziewanych zwrotów akcji obfita. Dość powiedzieć, że w czasie owych 9 miesięcy armie Jaworskie zgniotły wrogów trzykroć liczniejszych i trzykroć lepiej wyposażony. Ale nie o tem pisać miałem, ale o zdarzeniu które naszym oczom właśnie się objawiło.

Druga wojna północna właśnie nabiera tępa. Tym razem role zostały odwrócone. 700 konnych Jaworskich siepaczy z pieśnią na ustach ruszyło na północ aby tam pomścić krzywdy swych braci w poprzednich miesiącach poległych. Ujrzeli tedy pierwej dziesiątki, potem setki a dziś tysiące Czeskich wojów na północ od Niemny rozlokowanych. Siła Cczeskiej potęgi naprzeciw Jaworskiej stanęła....

Ale tu rodzi się pytanie czy aby na pewno czeskich? Pierwej ze zdziwieniem a potem baczniej raczył się Henryk owym wojom przyglądać. Mordy niby te same co razem ostatnim, ale barwy jakieś inne! Główny Czeski oddział nosi nazwę "GO Yamato", inne oddziały również Japońskie barwy noszą. A i flaga odmiennie teraz wygląda. Żółte koło na białym tle. Tak to z oddali wyglądać to musiało.

Zatrwożył się zatem Henryk i przykazał aby nocą zwiad na północ wyprawić i jednego z pośród czeskich wojów złapać i do obozu sprowadzić. Jak zamyślił tak i uczynił i dnia następnego sprowadzono przed oblicze Henrykowskie jednego z Oldrzycha poddanych a ów relacje zdał i powiedział o czym słyszał i co sam naocznie widział.

Zapytał się tedy Henryk owego psubrata, bowiem osobiście chciał go przesłuchać. Ciekaw bowiem był wielce czemu Czesi barwy zmienili i inaczej regimenta swoje ponazywali.


Taką oto przypowieść Henryk V usłyszał, a że wydała mu się dość interesując raczył on się nią z gawiedzią podzielić.

"
Było to w grudniu roku zeszłego. Rozpoczął opowieść czeski wojak. Armie Czeskie po wielu dniach wędrówki doszły pod Legnicę. Tam wtedy Pan nasz Oldrzych przykazał bitwę z Henrykiem stoczyć która to bitwę sromotnie wtenczas przegrał. Minęły dni jak i nie tygodnie jak na dwór Czeski wieści spływać poczęły, że sojusznik jego pomorski który to granicę Jaworską przekroczył w sile 1.5 tysiąca ludzi również klęski sromotnej doznał

Wieść się prędko rozniosła po Czeskim obozie i co znaczniejsi czescy waszmościowie poczęli w popłochu Oldrzycha opuszczać. Co raz to kolejne wieści docierały, że stronników Oldrzychowi ubywa a i ci którzy jeszcze przy jego godności ostali na boki nerwowo rozglądać się zaczynają.

Wtedy nadszedł ów dzień kiedy to miarka złych wieści się przebrała. Armie Jaworskie wkroczyły w czeskie ziemie a Jaćwieski władca Skumond na Pomorze najechał.

Oto nadszedł zatem dzień gdy smak goryczy okazał się zbyt trudny do zniesienia, bo oto jeden z najznamienitszych czeskich wojowników nie wytrzymał i dłużej znieść nie mogąc bezsilności pana swego, wziął czeską flagę i rzucił ja do stóp Oldrzychowych. Oldrzych nie wytrzymując krok ku niemu uczynił stając na owej fladze i rzekł głośno: ,,Jakże to przyjacielu, zdradę przeciwko mnie czynisz!".

Wojak jednak nie uległ sile tonu pana swego i w ciszy kilka słów Oldrzychowi wyszeptał. Cisza nastała wtenczas i widać było że słowa wojownika owego znaczne wrażenie na Oldrzychu wywarły bowiem zamilkł on i wzrokiem obłędnym przez chwilę przed siebie spoglądał. Wtem poderwał się Oldrzych z zawstydzeniem dziwacznym i na tronie swym usiadł. A flaga na której stał przez moment nasz władca z żółta plamą na ziemi pozostała.

Tak oto od dnia owego czeska flaga symbolizująca białego lwa na białym tle przybrała nowy żółty emblemat. Z odległości znaczniejszej patrząc, flaga owa japońskie barwy przypomina a sam Oldrzych na cześć odwagi i bohaterstwa przez swoich ludzi przekornie Szogunem zwykł być zwany."