Kronika: AKT VI SCENA XXI Orle Gniazdo

Przygotowane pod panowaniem władcy: Signoria.

sobota, 24. kwietnia Anno Domini 1010

Księstwo: Florencja

(Co koń wyskoczy bieżał goniec od Romea, dowódcy ekspedycji republiki na pomoc księstwu oświęcimsko-zatorskiemu wysłanego. Ważne wieści dla rady republiki przywoził. Podesta republiki, Donatella di Bardi w twierdzy Orle Gniazdo na inspekcji zastał. Tam relację zdał.)

DE SADE (kłania się) : Rzecz pierwsza. List od Ieasu Tokugawy, władcy klanu Matsudaira przywiozłem. Do rak własnych Gonfaloniera. Warunki na jakich Klan zgadza się walki zaprzestać.

DONATO: (otwiera list i zagłębia się w długą epistołę.)

LARETTO: Opowiadaj alibo wieści żadnych nie mieliśmy!

DE SADE : Pojechaliśmy samodwieście co koń wyskoczy. Komunikiem. W drodze Amelii umyślnego spotkałem, z wiadomością że Zator padł...

LARETTO: Tam Amelia jeńców trzymała...

DE SADE: Zaiste, i to tak pechowo że dni kilka i lojalność zmienić mieli...

LARETTO: (patrzy z niepokojem na Donato, który czytając list od Tokugawy purpurowieje) Allora, dalej mówcie, dalej

DE SADE: Bieżaliśmy co sił i wtedy zobaczyliśmy las...

LARETTO: (podejrzliwie) Ejże? Piliście? Tam przecie same góry?

DE SADE: (z naciskiem) Zobaczyliśmy las...krzyży. Wszędzie wokół Oświęcimia ludzie Amelii pochowani leżą. Klan oblężeniem się nie zajął, jeno z marszu szturmem wziął stolicę księstwa i nieomal wszystkich do nogi wyciął !

LARETTO: Słyszałem też że prezent dostaliście...

DE SADE: Zaiste, rudę Amelia ze skarbca nam wydała.

LARETTO: To czemu juki macie puste? Trza było przywieźć.

DE SADE: (zdziwiony) Pięćdziesiąt wozów rudy miałem w jukach przywieźć?

LARETTO (wytrzeszczając oczy) : Do końca świata tego nie przerobimy...
.
DONATO: (doczytując list do końca, mnąc go i wygrażając w stronę wschodu) Naser mater! Na święty krzyż z Lukki! Gorze tobie gorze! Wyroniu jeden! Koziesynie! Świszczypało! Bladysynie! Hyrtonie! Mizgoczu! Wagarusie! Poczekaaaaaj! Niech ja cię dooooorwę!

GIUSEPPE: (wbiega do namiotu) Pan mnie wzywał?


KONIEC SCENY XXI