Kronika: Annales Suecani III Ostatni Thing Gotalandi.

Przygotowane pod panowaniem władcy: Stenkil Ragnvaldsson.

sobota, 5. marca Anno Domini 1011

Księstwo: Götaland

Wojna z Brytami była krwawa ziemie okręgów Skara, Sigtaun, Goteborg i Campbel, przeszły w ręce wroga i jego przydupasa Kanuta.
Resztki Gotów wycofały się na nizinne tereny Francuzów, jakimś cudem Brytowie zaniechali dalszego ataku, może bali się kuszników Z Fortiu?.
Think rozpoczął się na stępach pod Calais. Radzono długo co można zrobić w tak beznadziejnej sytuacji, najlepsi wojowie polegli zostali się tylko starcy, kobiety i młodziki, lecz duma Gotów nie pozwalał tak bezczynnie siedzieć i czekać aż przyjdą i wydrą im ostatni kawałek ziemi. Rozesłano poselstwa do wszystkich krain. Odpowiedzi szły przychylne każdy chciał rozprawić się z brytami i Edwin z Mercji i Wilhelm który niegdyś tak wiernie im służył i Kanut okazji szukał oraz Aed którego wręcz trzeba było powstrzymywać tak bardzo rwał się do wojny. Ustalono że 1 marca wojska ruszą do ataku a Kanut dołączy się w trakcie. Gotlandia dobrze się przygotowała zebrano kilka tysięcy porcji jadła, bo do boju miała iść niemal całą Gotalandia tylko niedołężni i kobiety w ciąży miały zostać w Dunkierce. 900 tylu wyruszyło pod Sigtaun widać było że Brytowie są przygotowani na atak zebrali tysiąc ludzi. Ruszyliśmy na Goteborg odciągając to masę brytów od Skary i Sigtaun którymi zajął się jedyny uczciwy i honorowy władca z jajami Aed z Fortu, wierny sojusznik Gotlandii. Reszta stała i czekał że im Gotowie drogie do zwycięstwa wywalczą. Lecz stałą się rzecz inna z Rzymu z biblioteki watykańskie któro potocznie Forum zwali, przywieziono na dwór księcia Stenkila rozprawy filozoficzne mitycznego władcy jedidia. Lektura ta oświeciła Stenkila i pojął on że nikt nie jest godzien korony Bretanii jak właśnie Brytowie, żadni dekownicy frajerzy i przydupasy tylko wojownik z krwi i z kości z jajami do kolan. fanatyczna myśl narodziła się w głowie Stenkila farmerstwo trzeba tępić, dekowników z ich ciepłych pieleszy wyciągać i tak Goci ruszyli na ostatnią swą krucjatę z wszelkiej maści eunuchami. pożoga, pożoga i krew z tą pieśnią wędrowali do ostatnie swej bitwy.