Kronika: Czto deła't lietom.

Przygotowane pod panowaniem władcy: Ruryk Rudy.

wtorek, 29. czerwca Anno Domini 1010

Księstwo: Ruś Nowogrodzka

Skowronki na niebie grają, ziemlę socha spulchniła, nowy plon ona wyda.
Ehhh szczastliwye wremja, podumał genierał Truvor Voring.
Wsio zdawało się rosnąć w oczach. Dzicy napierali bezustannie, co pozwoliło mołojcom sławy wojennej zakosztować. Bohaterów jak nie przymierzając grzybów po deszczu przybywało. Truwor Voring pęczniał z dumy jak siemie w garncu namoczone, jak ciasto na chleby zaprawione zakwasem.
Ale gdybyś znienacka na niego posmotrił, jakaś chmura mroczna nad jego czołem wisiała. Co gryzło genierała Truwora Voringa?
Miszka! Przemówił znienacka pewnego razu w południe. Wszak lieto u nas w pełnej krasie! Bagna obsechli, wiatry północne zamilkli, a u nas nowej korespondencji jak na lekarstwo. Wymarli albo się wybili do nogi nasze sasiedy. Trzeba nam języka zasięgać. A no, dawaj mnie tu na rozkaz razwiedczyka!
Genierał wydał dyspozycje dla rozpoznania, ale były one tak tajne , że nawet Miszka nic nie usłyszał.
Prawilno! strzeżonego pan Bóg strzeże, podumał genierał Truwor Voring.