Kronika: Dzieje księstwa Honios

Przygotowane pod panowaniem władcy: Wiosnomir Szalony.

niedziela, 1. listopada Anno Domini 1009

Księstwo: Honios

Od założenia księstwa przez Belę I do śmierci Istvana Pobożnego

Po tym, jak Madziarzy do Hungarii przybyli i z Arpadów najstarszy królestwo założył od Karpat aż po granice Bizantyjskiego Cesarstwa, brat jego młodszy Bela z wojskiem swym na ziemie Słowian południowych ruszył. Pobiwszy ich osiadł nad Adriatyckim Morzem i jako lennik państwa Madziarów rządził ziemiami tymi, które od tąd zwały się księstwem Honios. Działo się to w Roku Pańskim 914.
Za panowania Beli I kraj rozwijał się, mieszkańcy bogacili, i coraz więcej Słłowian, Madziarów i Bizantyjczyków w państwie się osiedlało. 12 IV AD 917 Bela Chrzest Święty przyjąwszy, kraj z mroków pogaństwa wyprowadził i do grona państw Jedynej Świętej Wiary Chrześcijańskiej dołączył. Dwa lata po radości tych wydarzeń książe zachorzał i zmarł. Syn jego jedyny, Istvan za sprawą późniejszych czynów swych Pobożnym zwany rządy swoje rozpoczął. Roku Pańskiego 922 w dniu Święta Bożego Ciała pierwsze Biskupstwo w mieście Galen założone zostało, za zgodą Ojca Świętego Jana X "ad maiorem Dei gloriam".
Latem AD 925 hordy dzikich jeźdźców ze wschodu najechały ziemie księcia Istvana. Wtedy to Biskup z Galen, Mircza śmierć męczeńską poniusł. Książe zebrawszy siły znaczne wydał najeźdźcom bitwę i zwycięstwo sławne odniósł w pobliżu wsi Tarnica. Biskup Mircza Męczennik Świętym ogłoszon został i kraju Patronem, a Święto Jego wierni dnia 27 stycznia obchodzą. W katedrze w Galen Relikwie Świętego umieszczone zostały, a nowym Przewodnikiem Diecezji został Władysław z Trydentu.
Nastał czas spokoju, który zburzyła tragiczna śmierć księcia, zabitego zdradziecko na polowaniu przez Warcisława, dworzanina książęcego. Został on stracony, lecz śmierć jego nie mogła władcy życia zwrócić. Rychło po tych tragicznych wydarzeniach w lutym AD 932 syn Istvana, małoletni Mircza nowym księciem został. Opiekunem i doradcą jego był Świętopełk, jeden z bojarów, co męstwem wykazał się w bitwie pod Tarnicą.