Kronika: Gunnarowy młot uderza w ludy Rufus Legatus.

Przygotowane pod panowaniem władcy: Hardeknut.

piątek, 25. maja Anno Domini 1007

Księstwo: Oxhoved

Gdy po podboju Mardów i wyrżnięciu Silesian gunarowe wojska do swych osad wróciły cały świat jęknął z ulgi. Władcy sposobiący się do obrony przed tyranią wycofali swe wojska na legowiska, kowale miast mieczy poczęli wykuwać lemiesze - zdawać się mogło iż pokój zatryumfował.
Nim księżyc razy dwa swe oblicze odmienił jasnym się stało, że ten pokój to jedynie podstęp wojenny Gunnara. Gdy jego wojska sił nabrały, broń nową przyodziały i znów na wiking ruszyły.
Nim ludzie spokojni do wojny się przygotowali, krwawa jatka ogarnęła pierwsze osady Majów, krew górników spłynęła po zboczach góry Cuzco...

Hardeknut słysząc o takim spraw obrocie jeno zawył jak ugodzony włócznią tur. A nie mówiłem!! Natychmiast gońcy pognali do garnizonów na zachodnich rubieżach by punkt mobilizacyjny wskazać.

Tymczasem Gunnar dziwne sygnały Hardeknutowi zaczął wysyłać. Do Oxhoved listy zaczęły napływać do rokowań pokojowych wzywające z drugiej zaś strony Wikingowie publicznie jęli o najeździe na nasze włości prawić.

Tak o to wojna się rozpoczęła ... .