Kronika: Historia Eryka Krwawy Topór

Przygotowane pod panowaniem władcy: Eryk Krwawy Topór.

niedziela, 18. lutego Anno Domini 1007

Księstwo: Norwegia

Eryk, syn Haralda, był wychowywany w domu herse Thorera, syna Hroalda, w okręgu Fjord. Był on najbardziej kochany i honorowany przez króla Haralda ze wszystkich jego synów. Gdy Eryk miał dwanaście lat, król dał mu pięć długich łodzi, z którymi wyruszył on na wyprawę. Najpierw popłynął na Bałtyk, potem na południe do Danii, Fryzji i Saksonii. Minęły mu na tym cztery lata. Potem pożeglował na Morze Zachodnie i plądrował w Szkocji, Bretanii, Irlandii i Walii, spędzając w ten sposób kolejne cztery lata. Potem popłynął na północ, do Finlandii i dalej po Bjarmaland, gdzie stoczył wiele bitew i odniósł wiele zwycięstw. Gdy wrócił do Finlandii, jego ludzie znaleźli dziewczynę w lapońskiej chacie a nie spotkali nigdy równie pięknej. Powiedziała, że na imię jej Gunhilda a jej ojciec, zwany Ozur Tote mieszka w Hologalandzie. Jestem tu, powiedziała, by uczyć się czarodziejstwa od dwóch najmądrzejszych Finów z całej Finlandii, są oni teraz na polowaniu. Obaj chcą mnie poślubić. Są oni tak umiejętni, że potrafią znaleźć trop, tak na zamarzniętym, jak i na roztajałym gruncie, z biegłością psów gończych. Potrafią biec na nartach tak szybko, że żaden człowiek czy bestia nie zbliży się do nich w prędkości. Rzucając, tym co mają pod ręką, mogą zabić każdego, kto się zbliży. Gdy wpadną w gniew, ziemia się trzęsie ze strachu a każde żywe stworzenie, na które rzucą okiem, pada martwe. Nie możecie wchodzić im w drogę, lecz ukryję was w chacie a wy spróbujecie ich zabić. Zgodzili się na to a ona ukryła ich i wzięła skórzaną torbę z której wyciągnęła garść czegoś, co wyglądało jak proch i rozsypała na zewnątrz i wewnątrz chaty. Krótko potem Finowie wrócili do domu i zapytali, Kto tu był?; ona odparła, że nikt. To zdumiewające,rzekli oni, podążaliśmy za śladami aż pod samą chatę i nagle wszystkie znikły. Potem rozpalili ogień i przygotowali sobie posiłek a Gunhilda rozłożyła swoje łóżko. Zdarzyło się tak, że Gunhilda spała trzy ostatnie noce a Finowie czuwali, będąc o siebie wzajem zazdrośni. Teraz powiedziała im, chodźcie i połóżcie się obok mnie z obu stron. Zrobili to bardzo chętnie. Objęła każdemu szyję ramieniem a oni od razu zasnęli. Obudziła ich, lecz oni natychmiast znowu zasnęli. Budziła ich jeszcze parę razy a oni zaraz usypiali. Wtedy wzięła dwie duże torby ze skóry foki, naciągnęła im na głowy i zacisnęła mocno ramionami. Mrugnęła wtedy do królewskich ludzi. Podbiegli szybko ze swą bronią, zabili dwóch Finów i wyciągnęli z chaty. Nocą nadciągnęła tak okropna burza z piorunami, że nie mogli opuścić chaty. Następnego ranka dotarli na statek, prowadząc ze sobą Gunhildę i przedstawili ją Erykowi. Eryk i jego towarzysze pożeglowali na południe do Halogalandu, skąd Eryk posłał do Ozura Tote, ojca dziewczyny, zaproszenie na spotkanie. Eryk powiedział, że chce poślubić jego córkę, na co Ozur Tote się zgodził i Eryk wziął Gunhildę i ruszyli razem na południe(A.D.922).