Kronika: Koniec wojny Burbundii z Karak Varn

Przygotowane pod panowaniem władcy: Kementanori Sprytny.

piątek, 20. maja Anno Domini 1011

Księstwo: Burbundia

Po zajęciu Silvergrade (co miało miejsce 7 kwietnia 1011 roku) oczekiwano co najmniej listów z Karak Varn, a także od sąsiadów. Czekano też na kontratak, który nie nastąpił. 19 kwietnia 1011 roku niewielki oddział księstwa Burbundii zajął pustą wioskę na północny zachód od Silvergrade. Dzień później inny oddział rozpoczął oblężenie drugiej osady księstwa Karak Varn zwanej Eregond i leżącej na północny zachód od Silvergrade. Następnego dnia ludność księstwa Karak Varn obaliła swego władcę, który przeszedł w mroki dziejów wraz ze swym rodem i herbem. A pod Eregond dotarł drugi oddział, by wesprzeć ten pierwszy w szturmie. Już miano ustalić nazwę wojenną dla tej armii i wydać rozkaz szturmu, gdy nagle przyszedł list od księstwa Ebastion, wspólnego sąsiada Burbundii i Karak Varn. Na tronie Ebastion zasiadł nowy władca i rościł pretensje do osady Eregond. Podjęto negocjacje, lecz nie doszło nawet do wstępnego porozumienia. 22 kwietnia 1011 roku padł rozkaz szturmu na Eregond, a dnia następnego 23 kwietnia 1011 roku dwa oddziały Burbundii w sile prawie 100 wojów wkroczyły bez walki do osady. Mieszkańcy nie bronili się. Widok to był straszny. Nie było jedzenia w spichlerzach, a ludzie byli głodni, niedożywieni i słabi. W osadzie mieszkało około 130 ludzi, a nie było żadnych pól uprawnych. Mieszkańcy żywili się tylko tym co złowili w morzu, gdyż osada ta posiadała małą przystań dla rybaków. Stała też chata niedokończona dla myśliwych. Eufroniusz Spiżowy i Anaroth Olbrzymi zgodnie podjęli decyzję i miłosiernie oddali część zapasów ze swoich oddziałów miejscowym chłopom. Ci zaś najedli się do syta pierwszy raz od wielu dni i z wdzięczności uznali Kemetanoriego Sprytnego jako swego nowego władcę. Łupem wojennym było trochę drewna, kamienia i skór oraz 4 dorodne konie.

Tak w mroki dziejów odeszło księstwo Karak Varn i władca jego Karl Czarny, który swymi nieudolnymi rządami sprowadził głód i niewolę na swój lud. Kementanori Sprytny nakazał nakreślić mapy z nowymi granicami, a następnie stare mapy zniszczyć, korespondencję z pokonanym księstwem spalić. Podarowaną wcześniej tkaninę z wizerunkiem herbu Karak Varn wyszytym nakazał też spalić, by pamięć ludzi o słabym władcy nie przetrwała. Końcem kwietnia 1011 roku ziemie te stały się własnością Burbundii, a ludność Karak Varn stanowiła w tym czasie trzecią część w Burbundii.