Kronika: Koronacja

Przygotowane pod panowaniem władcy: Wiosnomir V.

niedziela, 9. stycznia Anno Domini 1011

Księstwo: Nornowie

Po tragicznej śmierci Wiosnomira IV, który zostawił tron Wielkiego Księcia Nornów bez dziedzica, w państwie, choć głównie na dworze książęcym, rozgorzały walki o władzę. Stronnictwa zwalczały się wzajemnie. Gdy jeden człowiek zdobywał wyjątkową pozycję na dworze i już, już, planowano jego koronację, kandydat ginął w tajemniczych okolicznościach, zostawiając tron pusty i jeszcze bardziej skłócone księstwo. W walkach zmarło wielu dostojników państwowych, ponieważ zbyt wielu ludzi w tamtych czasach zapragnęło władzy... Skarbiec książęcy świecił pustkami, na dworze nikomu nie można było zaufać, a w państwie zanosiło się na zamieszki i rebelie.

Sytuacja odmieniła się diametralnie, gdy do państwa wróciła księżna Visenna, bratanica Wielkiego Księcia Wiosnomira IV, przywożąc z dalekich wypraw wozy pełne złota.
Możni, zbyt słabi i zdziesiątkowani nie byli w stanie między sobą zgodnie wybrać prawowitego dziedzica tronu, a księżna, jako najbliżej spokrewniona ze zmarłym władcą była najlepszą kandydatką.
Problemem była płeć bratanicy Księcia. Bowiem w Księstwie Nornów obyczaj nakazywał, by to najstarszy męski potomek zasiadał na tronie, a w razie braku takowego - aby to szlachta Księstwa wybierała spośród siebie najodpowiedniejszego kandydata. Wielu było takich, co nie chciało się zgodzić na koronację Visenny, nadal żywiąc nadzieje co do własnej dominacji. Szybko o nich zapomniano, a ich szczątki są jedzone przez pasożyty.

Pod wpływem sytuacji, która okazała się wyjątkowa, możni, z zachętą w postaci ciężkich worów złota zmienili prawo i zgodzili się na koronację Visenny, która wkrótce zasiadła na tronie, obierając przydomek Wiosnomir V.