Kronika: Kronika Gotfryda czyli dzieje upadku księstwa Outremer III

Przygotowane pod panowaniem władcy: Gotfryd.

piątek, 26. października Anno Domini 1007

Księstwo: Outremer

Rychło zdobyciu osady Kranger nawiązał książę Gotfryd korespondencję z Borgonią wasalem księstwa Brytania. Ksiązę ten zaniepokojony był pojawieniem się naszych żołnierzy. Wszak 2 dni drogi na północ od Kranger znajdują się bogate złoża węgla. Książę Gotfryd nie dał poznać, że wie co jest przyczyną zaniepokojenia Borgonii i rychło obaj władcy dogadali się. Książę Outremer zgodził się na ustalenie limesu na wysokości nowo zdobytej osady Kranger. Czarne złoto pozostawało tym samym poza granicami, lecz książę pamiętał bardziej o 2 źródłach, które odkryli ongiś jego zwiadowcy a które leżały o kilka dni drogi na wschód od Kranger. Wiedział ksiażę, że nie jest w stanie teraz zająć i utrzymać cennych kopalin. Jednak istnienie ich tak blisko granicy pozwalało żywić księciu nadzieję, że kiedyś bedzie mógł po nie sięgnąć.
Pakta graniczne zoostały zawarte, jednak szybko się okazało, iż Borgonia niewiele znaczy i słowa jej księcia mniej warte niż zeszłoroczny śnieg. Oto jego senior książę Brytani włączył się do rozmow i zażądał osady Kranger dla siebie. Twiedził, iż jakoby on ma prawa do tej osady. Zuchwała i pyszna była to mowa, jednak książę nie chciał wszczynać wojny o bagienną osadę. W każdym razie jeszcze nie teraz, gdy jego panowanie na północy nie było umocnione. Postanowił wynegocjować by za odstępne książę Brytanii zrzekł się swych rzekomych praw. Bardzo jednak zaniepokoiła księcia ta sytuacja i zuchwałe żądania Brytów . Przewidując kłopoty ze strony tego ludu, postanowił szykować się do wojny na północy.
Tymczasem książę Rogonii nie reagował na obecność ludzi księcia Gotfryda ani w osadzie Kranger ani w okolicach. Nie odpowiedział również na propozycje zawarcia sojuszu w obliczu zagrożenia ze strony Brytani i jej wasala. Ksiażę wyprawił wnet nową wyprawę, która miała zająć miasto Jodel na brzegu Orontesu położone. Po kilku dniach marszu osadnicy wraz z silnym oddziałem wojskowym po krótkiej walce zajęli pięknie i obronnie położone miasto Rogonii. Nieoczekiwanie zmienił się władca tego księstwa jednak za późno już było na powstrzymanie raz poruszonej machiny i dyplomatyczne rozmowy między ksiażętami nic nie przyniosły. Książę gotfryd postanowił wykorzystać słabość nowego księcia i ruszył na stolicę jegokraju. Siły główne poprzedzał konny oddział Equites ferrati. Po dotarciu pod ostrokoły stolicy, okazało się, że pozostało w niej niewielu mieszkańców. Equites ruszyli dalej chcąc wyjaśnić sytuację i sprawdzić jak przedstawia się drugie miasto rogoni które o 2 dni drogi na wschod od stolicy się znajdowało. Tam niespodziewanie jeżdźcy Gotfryda napotkali nieliczny jak się wydawało oddział konnych Brytów. W pobliżu natknięto się również na kilkudziesięciu niezależnych. Okazało się, że jest to jedynie podstęp Brytanii, która chciała zmylić księcia co do ilości wojsk znajdujacych się na terenach księstwa Rogonii. Nie trzeba było długo czekać jak książę Brytów wysłał list do naszego księcia z żądaniem natychmiastowego wycofania się żołnierzy Outremer z ziem rogońskich. Książę po krótkim namyśle postanowił walczyć. Zajęcie 2 miast Rogonii postawiło by księstwo w trudnej sytuacji, dlatego postawiono wszystko na jedna kartę.