Kronika: Ku pamięci Keesgera Srogiego

Przygotowane pod panowaniem władcy: Rycerz Mieszko.

wtorek, 20. września Anno Domini 1011

Księstwo: Elsnau

Keesger Srogi urodził się w Kravhalii należącej do Rycerza Mieszka władcy księstwa Elsnau.

Trafił do wojska by chronić swoich bliskich przed bandytami krążącymi w pobliżu Kravhalii.

Dostał łuk i razem z innymi wojownikami zaczął wprowadzać porządek na ziemiach Rycerza Mieszka.

Po wyłapaniu rozbójników trafił do garnizonu pilnującego porządku w osadzie, gdzie jego głównym zadaniem był trening i podnoszenie morale wśród mieszkańców.

Kiedy Rycerz Mieszko zadecydował o przejęciu osady Elwin był jednym z pierwszych ochotników, którzy zgłosili się do tej misji.

Po kilku dniach oblężenia i krótkim szturmie osada poddała się. Podczas tego szturmu Keesger Srogi udowodnił swymi czynami, że jest wybitnym wojownikiem i został, przy wiwacie współtowarzyszy, jednogłośnie okrzyknięty bohaterem.

Kilka tygodni później Rycerz Mieszko organizował wyprawę przeciwko wojom Macedońskim, którzy przebywali w niezamieszkanej osadzie Fornost. Keesger Srogi został wyznaczony do dowodzenia tą wyprawą. Zabrał ze sobą 30 wojowników uzbrojonych w łuki i włócznie, sam także oprócz łuku zabrał włócznie i pancerz skórzany.

Wojska Macedońskie nie miały uzbrojenia były słabo wyszkolone i miały słabe morale jednak było ich 57 wobec 30 wojów dowodzonych przez Keesgera Srogiego. Dzięki zmuszeniu macedońskich wojowników, przy pomocy łuczników do szturmu, zostali oni nadziani na włócznie oddziału Keesgera. Poległo dwóch podległych Keesgerowi wojów, jednak po stronie macedońskiej było 31 poległych, a reszta dostała się do niewoli. Oddział Keesgera zdobył także dużo uzbrojenia oraz niewolników, których wcześniej zdobyli macedońscy wojownicy.

Wśród zdobytych niewolników był także bohater księstwa Atangiel Solesser Zielony.

Keesger Srogi rzekł do Rycerza Mieszka:

- "Panie nie potrzeba nam bohatera niewolnika, bo bohater nie powinien poddać się tylko polec razem ze swymi ludźmi. Pozwól mi zabrać jego kolczugę, miecz i tarczę oraz przykładnie na oczach poddanych wykonać na nim egzekucję."

Rycerz Mieszko odparł:

- "Również gardzę tymi niby bohaterami, którzy pozwalają ginąć swoim żołnierzom po czym sami się poddają. Oddaję go w Twoje ręce i możesz z nim zrobić co zechcesz."

Keesger Srogi zabrał Solesserowi Zielonemu kolczugę, miecz i tarczę. Potem puścił go wolnego na arenę prowizorycznie wybudowaną na potrzeby walki. I zaczął się szykować do niej.

Solesser Zielony widząć, że nie ma szans na zwycięstwo szukał pomocy u bogów, do których zaczął się modlić tymi słowami:

- "O wielcy i potężni Boro i Kozaku. Wiem, że nie zasłużyłem na życie, ale proszę Was byście sprawili cud i dali mi siłę bym gołymi rękomi pokonał doświadczonego, wyszkolonego i uzbrojonego przeciwnika."

19 września 1011 roku był wyjątkowo pogodny tylko lekki powiew wiatru zwiastował przyszłe wydarzenia. Stanęli na przeciw siebie:

Keesger Srogi doświadczony bohater uzbrojony w łuk, włócznię, miecz, kolczugę i tarczę skórzaną oraz mający morale 6,6.

oraz

Solesser Zielony bohater weteran świeżo pozbawiony uzbrojenia i z morale 0,4.

Bitwę rozpoczął Keesger. Szturmując Solessera wbił mu włócznię w pierś, lecz ten mając siłę daną od swych bogów wyrwał ją ze swego ciała i dźgnął nią Keesgera. Jednak włócznia odbiła się od tarczy i nie wyrządziła mu krzywdy.

Keesger wyciągnął miecz i zaczął machać nim próbując trafić Solessera. Wreszcie udało mu się trafić jego nieosłonięte ciało, lecz i tym razem bogowie także uratowali Solessera sprawiając, że cios nie zranił go.

Solesser widząc, że bogowie mu sprzyjają rzucił się na Keesgera i trafił go z potworną siłą przebijając tarczę i kolczugę oraz zadając mu śmiertelny cios.