Kronika: Nocne czuwanie.

Przygotowane pod panowaniem władcy: Sancho III Stary.

wtorek, 7. września Anno Domini 1010

Księstwo: Navarra

Monasterio de Leyre pogrążone było we śnie. Znojny upalny dzień wypełniony modlitwą i pracą zległ na zasłużony odpoczynek.
Tylko w jednym maleńkim okienku , niczym mika w słońcu na potężnym głazie, migotało wątłe światło świecy.
To komnata, a raczej surowa cela jeno ze skromnym twardym posłaniem oraz prostym zydlem i w kwadrat zbitym stołem, w której medytacjom oddawał się ponury starzec, Sancho de Mayor. Władca niezłomny i przebiegły.
Na stole rozpościerały się zwoje map, sterty raportów, kubek wina, miska oliwy i kromka białego chleba.
Starzec siedział w głębokim zydlu, głowa opadła mu na piersi, zdawało się, że drzemie. Lecz to pozory, bezkrwiste usta starca poruszały się niespiesznie.
Sancho de Mayor modlił się.
Oto Navarra , pępek i perła tego świata już trzeci miesiąc z rzędu toczyła niesłychane boje z wrogami , znanymi i nie znanymi, z rycerzami wspaniałymi ale i z obwiesiami podstępnymi , podłej reputacji i jeszcze podlejszej krwi.
Sancho czuł w głębi duszy , że to nie zwykłe zmagania wojenne o złoto, ziemię i sławę ale, że to straszliwa walka dobra ze złem, światła z ciemnością, cywilizacji z barbarzyństwem.
Modlił się aby najwyższy dodał mu sił i jasności umysłu, aby nie powołał go przedwcześnie do lepszego królestwa, nie wymagał porzucenia poddanych w potrzebie.
"Panie odejmij od ust moich ten zatruty kielich, na wrogów moich sprowadź obłęd i wyprowadź ich na manowce, niech łona ich kobiet jałowe będą, a studnie niech przechowują zatrutą wodę... Lecz niech się twoja a nie moja wola się stanie..."
Senior Mio! Senior! Już świta, nowy dzień wstaje ! Delikatnie potrząsał za ramię sługa.
La buena notica, Senior Mio ! Puedo dejar un mensaje para Sancho de Mayor?
Nowe wieści, to przywróciło starca do życia. Czyżby jego modlitwy zostały wysłuchane?