Kronika: O korespondencji z rebeliantami

Przygotowane pod panowaniem władcy: Soave.

wtorek, 23. stycznia Anno Domini 1007

Księstwo: Bukowina

Siły sprzymierzone przygotowywały się powoli do stłumienia rebelii i wyzwolenia chłopów spod władzy okrutnego Rebela. Pewnego dnia niespodziewanie okazało się, że wódz rebeliantów posiada jednak skrybę nadwornego - wcześniejszy brak zarówno listów jak i kroniki pozwalał sądzić że wszystkich którzy pisać potrafili wymordował. Soave dostał list od Rebela, nader topornym stylem pisany, który tu dla wiedzy potomnych w całości zacytować się godzi.

O waści psubraty i łopsajduchy!
Siem kupą na jednego rzucili i wybić by chcieli!
Oby wasze matki ze wstydu zmarły jakich to synów wychowały!
Przeklinam was i zaraze zsyłam na was i waszych potomków aby już nikt takich jak wy tykać nie chciał!
Nie zginę na marno ktoś kiedyś mnie pomści ku zgrozie waszej!

Rebel juz nie taki dobrotliwy!


Soave stwierdził, że skoro rebelianci napisać umieli, to i odpowiedź powinno im się udać przeczytać. Rychło posłaniec z listem wyruszył, treść jego była taka:

Rebelu

Psubratem sam jesteś, co władcę prawowitego obaliwszy, dopuściłeś do spalenia prawie całego kraju, aby panem jednej małej osady zostać.
Nie wystarczyło Ci szerzenie pożogi w swym państwie, więc wysłałeś wojska na pomoc Arrowi Szpetnemu, zapewne z nadzieją rabunku.
Dlatego dłużej nie możemy tolerować Twej bezprawnej władzy, pałac Twój spalimy, z tronu Cię wyzujemy a zewłok rzucimy psom.

Co oby się szybko spełniło

Soave

PS Bądź tak dobry i umieść mnie na liście swych wrogów, gdyż bardzo pragnąłbym znaleźć się w tak zacnym towarzystwie.


List ten odniósł nadspodziewany skutek, większy niż prowadzone od jakiegoś czasu działania wojenne przeciw rebeliantom. Książę Soave dołączył do swych przyjaciół, których Rebel już dawno wrogami swymi ogłosił.