Kronika: Obrona Falaborgu (1)

Przygotowane pod panowaniem władcy: Adros Mocny.

środa, 22. sierpnia Anno Domini 1007

Księstwo: Midhein

Andrew spojrzał na garstkę stojącą u jego boku. Doświadczeni Gwardziści bez strachu i spokojnie przygotowywali się do obrony osady Falaborg. Obrony przed oddziałem Bukowiny, który - jak donieśli wieśniacy - w ciągu dwóch godzin zbliży się do zabudowań Falaborgu.

Bohater rozejrzał się dookoła. Kilka budynków, kilkudziesięciu chłopów, nieporadnie wyglądających w pancerzach, krzywo trzymających włócznie, kusze i łuki. Sterta tarczy, na środku placu. To właściwie wszystko, co pozostało z księstwa Midhein. Księstwa wcześniej dumnie rozpostartego wśród lasów i gór.

Szybka ocena sił... Nie wygląda to tragicznie. Posiadamy wiele uzbrojenia, z tym problemu nie ma. Gwardia zapewni doświadczenie, tak potrzebne mieszkańcom Falaborgu, oderwanym znów od roli. Przewaga liczebna po stronie Bukowiny, ale nie jakaś zdecydowana. Jest szansa. Tylko te kusze... nasze pancerze i tarcze mogą zdać się na nic wobec śmiercionośnych bełtów.

Andrew spojrzał na swych ludzi. Powróciły wspomnienia z początku sierpnia, gdy już bronił Falaborgu - wtedy jednak miał do dyspozycji prawie 200 ludzi. Podczas pierwszego szturmu armii Bukowiny zginął przyjaciel - Ignacjusz, przebity strzałą zaraz na początku. Zginęło też 100 Midheińczyków. Nikt nie zdecydował się na walkę wręcz, oba oddziały ostrzeliwały się nawzajem. Czy dziś scenariusz się powtórzy?

Powróciły też wspomnienia z drugiego szturmu, dwa dni później. Tym razem najeźdźcy ruszyli naprzód, lecz w starciu wręcz mężnie stanęli pozostali mieszkańcy, mszcząc swych ojców, synów i krewnych. Zginęli wszyscy dowódcy Bukowiny - Ischyrion, Edeldred, Donely. Zginęła większość żołnierzy.

Kilku wzięto do niewoli. Andrew przypomina sobie rozmowę z posłem Bukowiny. Nie, nie wymienimy ich na Waszych ludzi. Nie interesują nas ci, których macie. Unicestwimy Was. Szykujcie się na śmierć.

Pierwsi śmierć napotkali wzięci w kajdany.