Kronika: Ostatnia kronika księstwa Burbundii

Przygotowane pod panowaniem władcy: Kementanori Sprytny.

piątek, 7. października Anno Domini 1011

Księstwo: Burbundia

20 lipca zauważono, że nasz jedyny sąsiad Ruś Czerwona posiada dwóch z trzech bohaterów w niewoli. Nethrill Zgryźliwy, nasz wschodni sąsiad prowadzi wojnę. Prawdopodobnie gdzieś na wschodzie od swojego księstwa lub na południu. 22 lipca nawiązano kontakt z księstwem Asgard i Zoltanem Szalonym. Od jego miasta Grunwald do naszego Amitum mierząc w linii prostej będzie tylko z siedem dni pieszo, a mimo to ponad 7 miesięcy nikt z tamtej okolicy nie przybył. Kementanori Sprytny wciąż ma nadzieję, że znajdzie księstwo Polis na południu. Konie mnożą się i już wkrótce na południe ruszy pierwsza konna chorągiew Burbundii z rozkazem odnalezienia tajemniczego południowego sąsiada.

5 sierpnia utworzono pierwszą konną chorągiew w sile 50 konnych. Księstwo rośnie w oczach, oddziały zbroją się, a południe kusi. 14 sierpnia znaleziono w końcu osadę Polis wciśniętą miedzy księstwo Rusi Czerwonej i Asgardu.

14 września 1011 roku dotarła do nas wieść, że na świecie który znamy zostało 21 księstw.

27 września po raz ostatni zebrała się Armia Burbundii w sile 450 żołnierzy dowodzona przez pięciu bohaterów: Yazalitha Mocarnego, Paternusa Czarnego, Eufroniusza Spiżowego, Pachomiusza Szalonego i Anarotha Olbrzymiego. Uzbrojona w prawie 450 włóczni, 250 pancerzy, 100 koni, 52 kolczugi, 51 łuków i po dwa miecze i tarcze skórzane przy bohaterach. Wszyscy ludzie pod bronią, na podwójnym żołdzie. Oprócz jednego regimentu reszta wyszkolona w walce wręcz od 1,1 do 3,2. Celem jest miasto Grunwald księstwa Asgardu rządzonego przez Zoltana Szalonego. To najsłabszy nasz sąsiad. Ta armia zaopatrzona była w 984 sztuki żywności mogła iść przez 15 dni w formacji bojowej. 1 października 1011 roku rozpoczęto oblężenie i szturm na Grunwald. 129 osadników z marnym morale i 70 żołnierzy garnizonu uzbrojonego w 52 włócznie i 18 maczug miało stawić opór Armii Burbundii. Na południe od miasta znajdowały się wówczas cztery oddziały po 50 ludzi. Trzy z nich miały wysokie morale, a jeden miał żołd płacony w połowie. W nich znajdowali się wszyscy czterej dowódcy Asgardu. Armia Zoltana miała łącznie w tych czterech oddziałach 41 włóczni i 26 łuków. 2 października świętowano wielkie zwycięstwo. Grunwald został zdobyty przy niewielkich stratach (zginęło 10 żołnierzy). Wielka radość zapanowała w księstwie Burbundii. 4 października rozbito setką konnicy na bagnach 50 osobowy oddział bez strat własnych. Zabito tam dowódcę asgardzkiego Maksymina Czarnego.

Dziś pod Eataine, kolejnym miastem Asgardu liczącym 244 mieszkańców stoi armia obronna składająca się z 376 żołnierzy. Dziś jest 7 października 1011 roku i po 291 dniach istnienia świata w wieściach pojawiła się informacja o tym, że pozostało 19 księstw. Tak więc koniec świata zbliża się szybko. W tym dniu księstwo Burbundi posiada 9 miast, 1514 osadników, 478 żołnierzy (w tym 370 piechoty, 105 konnicy, 3 wozy, wliczając niewielką ilość osadników). Bogactwem księstwa jest złoże rudy żelaza umiejscowione w stolicy i 100 koni w stajniach. Księstwo wyprodukowało łącznie 93 kolczugi, ale obecnie tylko 52 są używane w armii, reszta czeka w magazynach.


Tak oto kończy się ostatnia kronika, którą pisałem by uczyć się tworzenia lepszych kronik w przyszłości. Jest to też moja ostatnia napisana kronika jako władcy-odkrywcy.

Kementanori Sprytny, wolny książę, władca Burbundii, pan na ziemiach Karak Varn i Monastyru, zdobywca miasta Grunwald (należącego do księstwa Asgardu).