Kronika: Rzeczypospolita Trojga Narodów

Przygotowane pod panowaniem władcy: Kniaź Witold.

poniedziałek, 6. listopada Anno Domini 1006

Księstwo: Księstwo Litewskie

I Zjazd Gnieźnieński

My, jego wysokość Kniaź litewski Witold, od miesiąca miłościwie panujący tej oto żyznej i przez boga namaszczonej ziemi postanowiliśmy domenę Bolesławową w przyjacielskim geście nawiedzić. Zebrali my tedy orszak gościnny i w kierunku ziem polskich posławszy na efekty onej wizyty wyczekiwać poczęliśmy.

Aby postrachu nie czynić ani ciekawości ludzkiej nie wzbudzać jeno ćwierć chorągwi litewskiej do ochrony wzięto. Orszakiem onym nie kto inny, jak najdzielniejszy z litewskich bojarów przywodził.

Przywołał tedy Witold Wasyla i tako mu rzekł.

"Masz tu dary dla braci naszych północnych. Skór wygarbowanych i drewna weź ile udźwignąć zdołasz i wieź na północ! Niech bracia nasi z północy, co to ślubowali kark swój za naszą wolność nadstawiać, zaznają naszej hojności. Bacz jeno abyś dary one po równo pomiędzy obu sojuszników rozdzielił. Co by potem żadnej niesnaski między braćmi nie było!".

Ruszył tedy orszak a Witold spoczął strudzony i jął wypatrywać ich rychłego powrotu.


Rzeczypospolita Trojga Narodów

Dni kilka minęło i jął Witold o los swych posłańców się troskać. Azaliż pojawili się tacy, co to w szlachetność Bolesławową wątpić poczęli. Nikczemni doradcy, wszędzie takich uwidzisz... Nie usłuchał ich Witold i kijami obłożyć przykazał. Ufał, bowiem Witold w serce szlachetne i prawe sąsiada swego północnego Bolesława. I nie zawiódł się, gdyż dnia następnego posłaniec wieści przyniósł, iż Wasyl Okrutnik z orszakiem na gościniec zawitał. Jasnym się stał prędko powód onego opóźnienia. Bolesław, bowiem hojność Witoldową obaczywszy, sam darów własnych dwakroć wyłożył. Drugież tyle otrzymał Witold od drugiego z braci północnych Włodzimierza.

Przywiedziono tedy do Wilna darów co nie miara. Traktaty handlowe podpisano i od dnia owego nigdy już żywności ani kamienia braknąć nam nie miało. Traktaty one sukcesem same w sobie były. Nie na tym jednak koniec radości być miało! Zawarto bowiem traktat ważniejszy który miał blaskiem swoim przykryć one poprzednio wspomniane. Powstał bowiem sojusz: Polsko - Litewsko - Czerwiński od dziś mianem Rzeczypospolitej Trojga Narodów zwany.

Od dnia dzisiejszego każdemu Litwinowi Witold ojcem być winien, a Rzeczypospolita matką! Tak nam dopomóż bóg!