Kronika: Słowo o Falerinie Mocnym drugie.

Przygotowane pod panowaniem władcy: Falerin Mocny.

sobota, 19. kwietnia Anno Domini 1008

Księstwo: Galia

A potem dalej tak ze sprawami się miało.

Jakie wieści od swoich kmieciu przynosisz, zaczął pustelnik.
Starszyzna nasza już czekać na nic nie chce , bo jeno gorzej a nie lepiej ze wszystkim się zapowiada. Tedy, rzekli, idź i z pustelnikiem się układaj aby nam zawezwał przewodnika ,co nas z niewoli Ogryzka wyswobodzi.
Droga to mozolna i daleka, rzekł pustelnik, a i przekonać człowieka trzeba będzie do sprawy, bo on swojaków kilku ma i chałup kilka i za światem tutejszym nie ckni mu się.
Osada jego pośrod gór mrocznych ukryta, daleko na zachodzie, stąd patrząc.
Tedy słuchaj kmieciu jak uczynić trzeba, idź do swoich i powiedz jeno tyle, aby wszelkie powinności swoje jak dawniej tak i teraz spełniali, aby w Ogryzku przed czasem niepokoju nie wzbudzić, lecz niech każdy co może ze zboża, z dziczyzny i wszelkiej spyży pokątnie odkłada, a jeśli który oręż najprostszy wykonac potrafi, niech wykona, ale i dobrze go ukryje, bo kiedy czas przyjdzie nie z pustymi rękami pana swego powitacie.
Bracie, lecz jakiej nagrody czekasz, my wiele dać nie możem, zafrasował się kmieć.
Nie dla nagrody ja to zamierzam, lecz dla ludu tego, bo ja z was się wywodzę, choć osobno z dawna żyję. Kiedy plan nasz się ziści i czas ruszy na nowo, wystawicie świątynię przy zamku abym ja , a wy przy mnie, służył Panu Najwyższemu, aby cnotę i pobożność na całe księstwo szerzyć, bo ja mnichem jestem i w młodości mojej do Jeruzalem chodziłem z braćmi co od Wielkich Kawalerów Miecza się wywodzili.
Taka będzie wasza zapłata.
Kiedy się znowu obaczym, zapytał kmieć śmiało.
Teraz do lata ma się, do onego pójdę na jesień, przez zimę radzić będziem, bo i po prawdzie to w tem czasie nijakiej drogi nie najdziesz w te strony, a da Bóg na wiosnę razem tu przybędziem. Tedy czekaj nas tu na przełeczy z wieczora, równo za rok.