Kronika: Trz Szczyty

Przygotowane pod panowaniem władcy: Hardeknut.

poniedziałek, 8. października Anno Domini 1007

Księstwo: Oxhoved

Wchodząc w dolinę miedzy potężnymi szczytami pejzaż okrutny ujrzeć można. W przód nozdrza atakuje fetor trupi i dym gęsty jak z pogorzeliska. Komu ducha starczy, by dalej zmierzać, temu jeszcze gorsze świadectwa wojny przyjdzie oglądać. Gdy wzrok wytężyć wśród siwych pasm dymu, widać, jak twierdza się wyłania, wielka, potężna, a jednak ...
Świeże mogiły, truchła w fosie, dopalająca się palisada i zwalona baszta widomym czynią, iż ta onegadaj potężna forteca ledwie co padła pod ciosami najezdników. Zbliżając się do bram tu i ówdzie widać niemało indywidualnych grobów przyozdobionych symbolami odległych, nordyckich bogów. Widać szturmujący wcale nie mieli łatwego zadania. Cóż więc ich przygnało do tej górskiej krainy? Między grobami, nie zważając na dym, spokojnie pasą się liczne stada przysadzistych, acz wytrzymałych północnych koni. Mijając bramę trza przejść pod zbrukanym krwią proporcem Hardeknuta i jego strażom się opowiedzieć. Jednak w samym mieście widać już pierwsze objawy powrotu do normalności: Ci nieszczęśnicy, którym dane było przeżyć szturm, gnani batami noszą urobek z kopalń bądź rozbierają niepotrzebne nowym władcom budynki. Ten, który sądziłby, że kres to niepokoju, srodze zawiedzion będzie.Wojna trwać jeszcze musi, gdyż wojsko w zbroje odziane kusze na hurdycjach porozstawiane a i dyscyplina wśród żołnierzy w surowa. Jedni stróże zakładają, drudzy w akademii treningi czynią, trzeci wreszcie bitewny koszmar próbują w tawernie kuflem wódki z pamięci wymazać, wszyscy jednak bacznie na bramy spoglądają, awangardy wrogiej armii wypatrując ... .