Kronika: Wielka Bitwa z Ordą i jej konsekwencje

Przygotowane pod panowaniem władcy: Vladislaw Sprawiedliwy.

czwartek, 15. listopada Anno Domini 1007

Księstwo: Ruś Halicka

Wiele miesięcy minęły nim do Lwowa zawitał kolejny bakałarz o imieniu Tietmar. On to ponownie stare zapiski przejrzał i uporządkować postanowił.

W ten oto sposób wracamy do wydażeń jakie miejsce miały w dniu 22 stycznia AD 1007. Wówczas to po długim i wyczerpującym marszu koalicyjna armia księst Normandii i Rusi Halickiej rozgromiła niezliczone zastępy Ordy. Ostatni światkowie tamtych wydarzeń podają, że 40 wojów księstwa zabiło 12 z 60 przeciwników sami tracąc zaledwie 7 zabitych. Łącznie w bitwie udział wzieło około 140 wojów, w tym część po stronie Ordy była konna. Opromienieni chwała zwycięzców, zebrali łupów obfitość, z którymi do Lwowa wracać poczeli.

W tym to dniu załamana została potęga tego niezmiernie agresywnego ludu. Od tej pory Orda opusciła swe północne, ledwie załóżone osady i wycofała się do swej stolicy. Jedną z osad przejął książę Normandii, drugą zajęły pościgowe wojska jsięcia z Erenwaldu, który na miejsce bitwy o czasie dotrzeć nie zdołał. W tym czasie czwarty uczestnik Wielkiej koalicyii - Książe Sambor Kamienna Pięść leczył rany po wcześniejsze bitwie z Ordą, w której kwiat swego rycerstwa stracił. Przegrupował siły i ponownie ruszył do boju z Ordą. Ze strzępków wieści jakie docierały do Lwowa wiemy jedynie, że boje z Orda trwały jeszcze wiele tygodni. Ta jednak nikomu juz zagrozić nie mogła.