Osady

Zarządzanie osadami i czuwanie nad ich rozwojem to jedne z najważniejszych zadań, którym jako władca księstwa musisz sprostać w grze.

Wstęp

W osadzie żyje określona liczba osadników (mieszkańców osady). Dla Ciebie, jako władcy, ważni są tylko mężczyźni: tylko oni mogą walczyć, budować, produkować czy wydobywać surowce. Liczba osadników nie jest stała; zmienia się ona z czasem, np. wtedy, gdy rekrutujesz nowy oddział wojska. Zmiany w ilości osadników zależą także od tego, czy są oni szczęsliwi, czy raczej mają kiepskie samopoczucie.

Każdy z Twoich osadników płaci podatki. Ich wysokość możesz ustalić dowolnie w przedziale od 0 do 2.5 talara na tydzień.

Dla każdej osady prowadzony jest dziennik, gdzie zapisuje się wszystkie ważniejsze informacje dotyczące osady. Są tam informacje o produkcji, zmianach w liczbie mieszkańców czy morale. Najważniejsze z tych informacji trafiają na dwór książęcy, gdzie masz szybki przegląd tego, co stało się ostatnio w Twoim księstwie.

Im większa osada, tym więcej osadnicy wiedzą o okolicznym terenie. Gdy osada jest mała, otrzymujesz informacje tylko o terenie, na jakim jest ona położna. Jeśli jej liczebność jest większa, poznasz także tereny okoliczne, a przy największych osadach z dużym garnizonem, będziesz wiedział o wszystkim, co się dzieje, w promieniu 2 pól w każdą stronę (dokładne informacje znajdziesz w sekcji Tabele -> Stałe w grze).

Aby założyć osadę, musisz wysłać swój oddział z ładunkiem drewna i kamienia, bowiem do budowy pierwszych chat wymagane są właśnie te surowce (po 10 sztuk). Gdy chcesz pozbyć się jakiejś osady, możesz ją spalić - jednak tylko wtedy, gdy nie ma w niej budynków ani mieszkańców. Budynki możesz rozbierać - jednak nie od razu, tylko co jakiś czas.

Morale osadników

Samopoczucie osadników wyrażone jest jako ich morale. Zależy ono od:

• podatków w osadzie - im niższe, tym wyższe morale. Podwyższenie podatków powoduje natychmiastowy spadek morale Twoich osadników
• obecności niektórych budynków, takich jak świątynia czy tawerna. Są też budynki, które obniżają morale, jak np. smolarnia
• wyżywienia - jesli w osadzie wystąpi głód, powoduje to gwałtowny spadek morale
• garnizonu - jeśli w osadzie stacjonuje wojsko, osadnicy czują się bezpieczniej.
• położenia osady - czy jest ona położona dogodnie, ma źródła wody pitnej, czy nie (patrz niżej)

Powyższe czynniki bezpośrednio wpływają na morale 'docelowe'. Morale aktualne stopniowo dąży do docelowego.

Dbanie o wysokie morale powoduje, że liczba mieszkańców stopniowo się zwiększa. Może nie każdego dnia, ale co jakiś czas będzie pojawiać się czy to jakiś imigrant z okolic, czy też nowy młodzieniec, który właśnie stał się dorosłym.

Przy morale mniejszym niż 3, liczba mieszkańców kurczy się - uciekają oni z osady, szukając lepszego miejsca do życia.

Dogodne położenie osad (woda pitna)

Na mapie można w niektórych miejscach dostrzec "kropelki" wody. Oznaczają one miejsca, gdzie jest dogodne miejsce do osiedlania się, z dostępem do wody pitnej. Jedynie kilka procent wszystkich ziem posiada wodę pitną, większe szanse mają tereny graniczące z wodą.

Na terenach, które nie mają źródeł wody pitnej, osadnicy czują się zdecydowanie gorzej niż w osadach dogodnie położonych. Dlatego też morale jest tam obniżone o 4 punkty w stosunku do osad dogodnie położonych. Powoduje to, że podatek w takich osadach musi być bardzo niski (bliski zeru), w przeciwnym wypadku liczba ludności będzie się zmniejszać.

Dodatkowo, jeśli liczebność mieszkańców osady położonej niedogodnie przewyższy 30, będzie to oznaczało, że mieszkańcy zaczynają cierpieć z braku wody, co powoduje dalsze obniżenie się morale.

Na terenach niedogodnych (bez wody pitnej) nie można budować fosy ani systemów irygacji. Można za to zbudować studnię, która zwiększy możliwości osadnicze (pozwoli osadzić większą liczbę ludzi - ponad zwykły limit 30 osadników).

Oblężenia i ataki

Gdy do osady podejdzie oddział z innego księstwa, może on oblec lub zaatakować osadę. W momencie, gdy osada jest oblężona, pozyskiwanie dóbr jest zatrzymane (z nielicznymi wyjątkami), a wszyscy przebywający w osadzie wymagają wyżywienia (inaczej morale osadników i żołnierzy mocno spadnie).

Podczas oblężenia żadne odziały nie mogą wejść do osady, ani z niej wyjść. Nie można także wymienić towarów miedzy osadą a oddziałami znajdującymi się poza nią.

Narodowość i lojalność

Nie wszyscy mieszkańcy osad są Twojej narodowości. Mogą w nich także mieszkać obcokrajowcy. Z czasem, ludzie obcego pochodzenia naturalizują się i dołączają do Twego narodu. O sile związku z narodem stanowi lojalność.

Lojalność własnego narodu z czasem rośnie, a obcokrajowców maleje. W sytuacji, gdy lojalność obcokrajowców spadnie do zera, stają się oni Twoimi krajanami.

Obcokrajowcy pracują tak samo wydajnie, jak pozostali obywatele. Płacą również normalnie podatki.

W momencie, gdy w osadzie więcej jest ludzi obcej narodowości niż własnej, może dojść do buntu. Zaradzić temu może garnizon macierzystych żołnierzy.